ΤΑ ΗΜΙΕΡΓΑ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ…

 ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΟΜΑΔΑ ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ

Φωτογραφική επιμέλεια  RA’KI’ 

 Η Νάξος έχει συνδεθεί και με την ιστορία της Αριάδνης,
της κόρης του βασιλιά Μίνωα της Κρήτης. Σύμφωνα με το μύθο, ο
Θησέας,επιστρέφοντας θριαμβευτής από την Κρήτη έχοντας σκοτώσει τον Μινώταυρο,
τον τερατόμορφο φύλακα του λαβύρινθου με τη βοήθεια της Αριάδνης, έκανε μία
στάση στη Νάξο. Εκεί, ο θεός Διόνυσος την ερωτεύτηκε και εμφανίστηκε στον ύπνο
του Θησέα, πείθοντάς τον να την εγκαταλείψει. Όταν η Αριάδνη έμεινε μόνη,
εμφανίστηκε ο Διόνυσος και την έκανε γυναίκα του.

ΒΡΕΤΑΝΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΑ ”ΕΛΓΙΝΕΙΑ” ΚΑΙ Τ΄ ΑΛΛΑ…

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ: ΟΜΑΔΑ ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ

Φωτογραφική επιμέλεια RA’KI’

ΤΟΥΣ ΔΩΣΑΜΕ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΤΟΥΣ ΜΑΘΑΜΕ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥΣ ΓΕΜΙΣΑΜΕ ΤΑ ΜΟΥΣΕΙΑ….ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΤΟΥΣ ΧΡΩΣΤΑΜΕ…ΩΣ ΠΟΤΕ!!!

Συντομη ιστορια :

Τα Γλυπτά του Παρθενώνα, γνωστά και ως Ελγίνεια Μάρμαρα, είναι μεγάλη συλλογή από μαρμάρινα γλυπτά που μεταφέρθηκαν στην Βρετανία το 1806 από τον Τόμας Μπρους, Ζ’ Κόμης του Έλγιν, πρέσβη στην Οθωμανική Αυτοκρατορία από το1799 μέχρι το 1803. Εκμεταλλευόμενος την Οθωμανική ηγεμονία στην ελληνική επικράτεια, κατάφερε και απέκτησε φιρμάνι από τον Οθωμανό Σουλτάνο για την αποκαθήλωσή τους από τον Παρθενώνα με σκοπό την μέτρηση και την αποτύπωσή τους σε σχέδια, και στη συνέχεια προχώρησε στην αφαίρεση και φυγάδευσή τους. Τα γλυπτά αυτά αποθηκεύτηκαν στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου το 1816.Το οθωμανικό φιρμάνι, που κατέχει το Βρετανικό Μουσείο “δεν φέρει την υπογραφή και τη σφραγίδα του Σουλτάνου ή τη συνήθη επίκληση στο Θεό, και χωρίς αυτά, ο Elgin και συνεπώς το Βρετανικό Μουσείο δεν έχουν καμία νομική απόδειξη της κυριότητας των Γλυπτών του Παρθενώνα “, σύμφωνα με έκθεση ειδικών (Ενημερωτικό Δελτίο, Nov.2008). Το 1936 τοποθετήθηκαν στην έκθεση Duveen που δημιουργήθηκε για αυτό το σκοπό. Από το 1983, με πρωτοβουλία της τότε Υπουργού Πολιτισμού Μελίνας Μερκούρη, η Ελλάδα έχει καταβάλλει προσπάθειες να φέρει τα Ελγίνεια πίσω στην Αθήνα.

ΚΝΩΣΟΣ

  ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΟΜΑΔΑ ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ RA’KI’

To σημαντικότερο κέντρο του Μινωικού Πολιτισμού, η Κνωσός, αναπτύσσεται πάνω στο ύψωμα της Κεφάλας μέσα σε ελιές, αμπέλια και κυπαρίσσια και βρίσκεται 5 χιλ. νοτιοανατολικά του Ηρακλείου. Δίπλα της ρέει ο ποταμός Καίρατος (ο σημερινός Κατσαμπάς). Σύμφωνα με την παράδοση αποτέλεσε την έδρα του βασιλιά Μίνωα και πρωτεύουσα του κράτους του. Με το χώρο του ανακτόρου της Κνωσού συνδέονται οι συναρπαστικοί μύθοι του Λαβύρινθου με τον Μινώταυρο και του Δαίδαλου με τον Ίκαρο. Αναφορές στην Κνωσό, το ανάκτορό της και το Μίνωα γίνονται στον Όμηρο (ο κατάλογος πλοίων της Ιλιάδας αναφέρει ότι η Κρήτη απέστειλε 80 πλοία υπό τις διαταγές του βασιλιά της Κνωσού, Ιδομενέα. Οδύσσεια, τ 178-9), στο Θουκυδίδη (αναφορά στο Μίνωα), στον Ησίοδο και Ηρόδοτο, στο Βακχυλίδη και Πίνδαρο, στον Πλούταρχο και Διόδωρο το Σικελιώτη. Η περίοδος ακμής της πόλης ανάγεται στη μινωική εποχή (2000 – 1350 π.Χ.) κατά την οποία αποτελεί το βασικότερο και πολυπληθέστερο κέντρο της Κρήτης. Και σε μεταγενέστερες περιόδους διαδραματίζει σημαντικό ρόλο και αναπτύσσεται ιδιαίτερα, όπως στην ελληνιστική εποχή.

ΘΟΛΩΤΟΣ ΤΑΦΟΣ ΕΚΤΙΘΕΤΑΙ ΣΕ ΜΑΓΑΖΙ ΕΠΙΠΛΩΝ!!!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΟΜΑΔΑ ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ

Φωτογραφική επιμέλεια RA’KI’

Το παραπάνω οικόπεδο βρίσκεται σε περιοχή, όπου έχουν βρεθεί στο παρελθόν συστάδες ελληνιστικών τάφων, καθώς και ένας θαλαμοειδής μυκηναϊκός τάφος. Σε ανασκαφή που διεξήχθη τη δεκαετία του 1990 εντοπίστηκε και ένας μυκηναϊκός θολωτός τάφος κατασκευασμένος από ντόπιους λίθους. Αποτελείται από τον κυκλικό νεκρικό θάλαμο, διαμέτρου περίπου 4 μ., με είσοδο προς Βορρά, το στόμιο, το οποίο φρασσόταν με αργολιθοδομή (ξερολιθιά) και τον δρόμο. Το μέγιστο σωζόμενο ύψος του νεκρικού θαλάμου είναι 2,10 μ., ενώ το στόμιο και ο δρόμος σώζονται σε μικρό ύψος. Από το εσωτερικό του τάφου προήλθαν χρυσά επιρράμματα για τα ενδύματα (σε σχήμα ρόδακα), χάντρες περιδεραίου σε σχήμα παπύρου, χάλκινες αιχμές βελών, χάλκινο εγχειρίδιο κ.ά. Συνολικά συγκολλήθηκαν 39 αγγεία – κτερίσματα προς το νεκρό (κυρίως ψευδόστομοι αμφορείς, πιθαμφορείς, αμφορείς, υψίποδες κύλικες, αλάβαστρα, κρατήρες). Τα αγγεία αυτά χρονολογούνται στην Υστεροελλαδική ΙΙΙ Α2 και στην Υστεροελλαδική ΙΙΙΓ περίοδο, γεγονός που υποδεικνύει μη συνεχόμενη χρήση του τάφου σε δύο διαφορετικές περιόδους από διαφορετικές ομάδες ανθρώπων. Ο τάφος σήμερα στεγάζεται στο υπόγειο καταστήματος επίπλων!

ΑΡΧΑΙΟΣ ΣΚΑΡΚΟΣ-ΕΝΑ ΣΤΟΛΙΔΙ ΤΟΥ ΚΥΚΛΑΔΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

 ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ ΙΟ ΟΜΑΔΑ ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ

Φωτογραφική επιμέλεια ΜΑ’ ΡΑ’ ΚΙ’ 

O Σκάρκος, που βρίσκεται στη δυτική πλευρά της Ίου, είναι
μέχρι στιγμής ο μεγαλύτερος σε έκταση και καλύτερα διατηρημένος οικισμός της
Πρωτοκυκλαδικής περιόδου (2800-2300 π.Χ.) κατά την οποία άκμασε ο Κυκλαδικός
πολιτισμός. Το 2008 πήρε το πρώτο βραβείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της
Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Europa Nostra. Δεδομένου ότι μέχρι σήμερα έχουν
βρεθεί ελάχιστοι άλλοι οικισμοί της περιόδου αυτής, είναι πολύ μεγάλη η σημασία
του για να γίνει γνωστή η πραγματική μορφή των κυκλαδικών κοινωνιών που δημιούργησαν
τέχνη σε μια τόσο πρώιμη περίοδο.